Dlaczego Sydney da sie lubic nawet jak sie wstaje o 5:30 rano? Ano, bo sie mknie samochodem za 800 dolcow <nie moim> do Parku Olimpijskiego. Tam krotka rozgrzewka I 10 kilometrow przed nami. Bylo ciezko, ale rekord zyciowy padl. Padl, bo musial pasc, gdyz pierwszy raz w zyciu biegalem na tym dystansie. 42:33. Jak jeszcze pocwicze to ponizej czterdziestu postaram sie zejsc.
Na mecie wyzerka z arbuzow, bananow, ciasta, suszonych owocow I orzechow, zelkow I drinow. Najbardziej jednak pociagajaca byla taca pelna … kluczykow samochodowych. Przyjezdza sie na bieganie swoja beema I rzuca kluczyk do puli. Nawet tego zbytnio nikt nie pilnuje.
To jednak nie koniec atrakcji. Rozdano nagrody dla najlepszych I jeszcze rozlosowano dwie nagrody wsrod wszystkich – moze z trzystu – uczestnikow. I jest!! Jedna z nagrod dla niejakiego Majknola. He he. Zalapalem sie na czapeczke, zoki I uwaga, uwaga voucher do realizacji w sklepie sportowym wart 50 baksow. Moznaby nie robic, ale zaraz po tym potruchtalem liczyc samochody na swiatlach. To niestety jedyny moj income w tym tygodniu. Ale robota fajna, bo nikt nie stoi nad glowa.
Co dzis zarobilem – wydalem na bilet na pociag I zakupy w Woolworthsie. Krolewska porcja pasty I mozna ogladac film. Juz kiedys widzialem I zapomnialem, ze strasznie mi sie podobal. "L’Auberge Espagnol" sie w oryginale nazywal, a w Polsce smakiem zycia ktos go nazwal. Piekny, schemat Erasmusa zawsze ten sam, te same klimaty, zwyciestwa, porazki, radosc, znuzenie, poranne powroty do domu, niespodziewane odwiedziny, po prostu – smak zycia! I niewazne czy
Fajle zolte, niebieskie, czerwone – a oni tam zapierd…. w te marcowe wieczory, parafrazujac jednego takiego co tez sie urwal z tego kieratu.
PS. “Russian dolls” druga czesc powalila swoja nicoscia, ale kino pod ksiezycem fajne